Panik Atak

Yeni Hastalığım: Panik Atak!

25 Eylül Çarşamba günü gece vakti aniden fenalaştım ve direkt hastanelik oldum. Acil servisinde doktor ilk teşhiste Panik Atak olabileceğimi dile getirdi, doğru çıktı.

Hayatımda 16 aydır birçok şey yolunda gitmiyor desem yeridir. Yolunda gitmeyen sebeplerden bahsetmek istemiyorum, bazıları üzücü, birisi de mide bulandırıcı gelebilir size. O nedenle fazla detaylara girmek istemiyorum.

Bu tarz bir hastalığın ben de hemen oluştuğunu düşünmüyorum, yıllar boyunca biriken üzüntüler ve sıkıntıların sonucu olduğunu söyleyebilirim. Şu an nasıl durumda mıyım? Sanırım Perşembe sabahından bu zamana kadar ki en güzel günümü geçiriyorum diyebilirim, çünkü rahat nefes alabiliyorum.

Çarşamba gününden bahsetmek istiyorum sizlere, gündüz çok fazla sinirlendim ve öfkelendim. Beni tanıyan kişiler, senin her zamanki halin diyebilirler ama ben hiçbir zaman durduk yere sinirlenmem, tabii beni çok iyi tanıyanlar da bunu bilir. Sinirlenmemin sebebi Kayseri şehir hastanesi, kuzenimin göğsünde kitle var ve bu kitle için doktora Temmuz ayı içerisinde muayene oldu. Doktorun kuzenime cevabı, bu zamana kadar neden bekledin? Senin hemen ameliyat olman gerekli diyerek uyardı.

Buraya kadar her şey güzel değil mi? Temmuz ayı içerisinde muayene olup, daha sonrasında ise hemen ameliyat olman gerekli, kitle büyüyor demesine rağmen ameliyat gününü (hastanede yer yok diye) 25 Eylül tarihine erteliyor. Tabii ben Temmuz ayında bu duruma sinirleniyorum, neyse diyorum başlıyoruz beklemeye. 25 Eylül günü geliyor çatıyor ve muayene gidiyorlar. Doktorun dediği 25 Eylül‘de kontroller sağlanır, bir gün sonrada büyük ihtimal ameliyat gerçekleşir dedi. Gerçekleşiyor mu? Tabii ki hayır!

Hastanede yer yok diyerek 16 Ekim tarihine erteleniyor, ben bunu duyar duymaz sinirleniyorum. Belki sizde okuduğunuz zaman sinirlendiniz ama gerçekten haklı olduğumu düşünüyorum. Ben sinirliyim, evet ama kuzenimi o ara sakinleştirmeye çalışıyorum. Gel dedim, hiç üzülme Cimer’e yazalım dedim. Cimer’e aynen burada yazdığım gibi her şeyi belirttim en ince detayına kadar, Cimer kuzenime mail göndermiş sanırım önümüzdeki haftaiçi de konuyla detaylı bir şekilde ilgilenirler diye tahmin ediyorum. Aklınızda bulunsun da bu tarz durumlarda direkt Cimer’e yazarsanız çok iyi bir şekilde ilgileniyorlar.

Akşam oldu, teyzemler evine gittiler. Bizim de hem akrabamız hem de komşumuz olan Adem amca var onları ziyarete gidelim dedik, kendisi mide kanaması geçirip ameliyat oldu geçmiş olsuna gidelim diye çıktık ve Zonguldaktan gelen Hülya halamlarla karşılaştık. Akşam saat 22:00 gibi ben iyice nefes alamaz oldum, her ne kadar sakin olmaya çalışsam, başka şeyler düşünmeye de çalışsam olmadı. Kalbim bayağı sıkıştı, nefes alıyorum ama vermekte güçlük çektiğimi hissediyordum.

Halam sağ olsun, direkt seni hastaneye götürmemiz gerekiyor yeğenim bu şekilde duramazsın dedi ve yolda ben bayağı fenalaştım. Nabzımın 150 çıktığını söylediler ve durumumun iyi olmadığını dile getirdi doktor. Nefesi o kadar hızlı alıp veriyorum ki, konuşulanları duyabiliyorum ama tepki vermem oldukça güç oluyordu. Ayrıca ellerim ve ayaklarım tamamen uyuştu, daha önce hiç böyle olmamıştım. Doktor, eğer böyle nefes alıp vermeye devam edersem kalbimin duracağından söz etti, olabildiğince yavaş nefes almaya çalıştım bu sefer. Kan aldılar ve kan sonuçlarım da şükür temiz çıktı.

Gözlem odasına yatırdılar o an iğne, serum ve hava verdiler bana. Daha önce dediğim gibi hiç böyle hissetmemiştim, bana psikoloğa gideceğimi ve ilaç tedavisine başlayacağımı söyledi. Psikoloğa gideceğim haftaiçi ama ilaç tedavisine başlamam. Biraz araştırdım bu hastalığı genellikle verdikleri ilaçlar insan vücudunu bayağı uyuşturan ilaçlar, ben bu durumdan tek başıma galip gelmek istiyorum. Elbette o kadar katı değilim, psikolog tedavisine sıcak bakıyorum fakat ilaç tedavisine gerçekten iyi bakamıyorum, bunun sebebi ise kendimi o kimyasallara alıştırmak istemiyorum.

Kaygısız bir insan olmayı çok isterdim, hiçbir şeyi kafaya takmayan insanlara gerçekten hayranım. İnsan, başkalarının acılarını hissettiği kadar insandır derler ama ben o kadar çok acı hissettiğimi düşünüyorum ki; dışarıdan bu durum maalesef öyle görünmüyor. En pis özelliğim ise hiçbir zaman acılarımı dışarıya yansıtmam, yansıt işte sevdiğin insanlar sana destek olsunlar değil mi? Beni tanıyanlar, benimle konuşan kişiler hep beni mutlu bilirler.

Hastaneden çıktığımdan bu zamana kadar da düşünüyorum, mutlu olmak için sebeplerim çok fazla. Ailem yanımda, yeğenlerim, sevdiğim dostlarım, akrabalarım vs. herkes yanında oluyor en ufak rahatsızlığında veya mutluluğunda. Bundan daha güzel şey ne olabilir ki? Her an’ın, her saniyenin kıymetini bilmeli insan.

Yazar Hakkında
Toplam 19 yazı
Tevfik
Tevfik
21 Haziran 198x tarihinde Kayseri doğumevinde Dünya'ya gözlerini açmış, daha sonrasında nasıl bir dünya ulan burası demiş birisidir. Düşüncelidir, gözlerini açtıktan sonra Dünya'nın nasıl bir yer olduğunu gördükten sonra anne ve babasını üzmemek için yeniden kapatmamıştır.
Yorumlar (4 yorum)
Ekrem
Ekrem Cevapla
- 15:37

Ailenin yanında olması gibi bir düşünce ile bağımlı mutluluğa odaklanma. Her bir insan bambaşka bir yerde olabilir. Bir arada yaşama koşullamasından vazgeçersek daha mutlu oluruz.

    Tevfik
    Tevfik Cevapla
    - 15:47

    Aslında mutluluk farklılık gösterebiliyor. Ben ailemle mutluyum, sevdiklerimle. Bir başkası tam tersi olabilir. Futbol takımı, bisiklet sürme, bilgisayarda oyun oynama gibi imkanlarla insanlar mutlu olabilir.

    Ve her insana bir gün gidecek, terk edecek gözüyle bakıyorum.
    Çünkü bu durum oldu, oluyor.

Mehmet Alp GÖZBAŞI
Mehmet Alp GÖZBAŞI Cevapla
- 22:11

Çok zor bir dönemden geçiyorsunuz Allah sabır versin. Şunu da eklemek istiyorum. Teyzemde de sizinkine benzer bir durum oluştu. Panik atak tedavisinde teyzem ilaca sıcak bakmadığı için yalnızca bir ilaç verdi. Verdiği ilaç ise Atarax. Bu ilacı daha önce kullanmıştınız, ne olduğunu az çok biliyorsunuz. Bu şekilde bir durum söz konusu olduğu zaman doktorunuz da onay verirse kullanın derim.

    Tevfik
    Tevfik Cevapla
    - 22:28

    Mehmet Alp bey, öncelikle güzel düşüncenizden dolayı çok teşekkür ederim Allah razı olsun. Çok sıkıntılı dönemler yaşadım, burada direkt olarak belirtmek istemiyorum ama ben hâlen kalbim bu zamana kadar nasıl durmadı diye şaşırıyorum açıkçası.

    Atarax kullandım birkaç kez, evet. Benim için sıkıntılı oluyor ama 2 (iki) gün boyunca kafamı kaldıramıyorum yastıktan, en düşük kullanmama rağmen aşırı derece sarsıyor desem yeridir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

×

Bir Şeyler Ara